Hoe snel kun je gewend raken aan een extra minimens in huis!? Alsof het nooit anders is geweest.
De gele poep. Huilen is eten. De gebroken nachten. Huilen is krampjes. De regelmaat. Huilen is aandacht.
Praten tegen de kleine doen we de hele dag en natuurlijk glimlacht ze af en toe terug. Volgende week hebben we een gehoortest, heeft Linde een gehoortest bedoel ik natuurlijk. Dus of ze echt luistert, geen idee. Maar dat glimlachen is wel bewust. De kraamhulp heeft ons op het hart gedrukt dat ze dat alleen doen als ze het naar hun zin hebben. 'Ze' is baby's in het algemeen. En Linde past daar prima tussen.
Puck is vandaag thuis gebleven van het kinderdagverblijf. 'Om Linde te knuffelen en kusjes te geven.' Volgens mij ook omdat ze niet zo'n zin heeft. De staart van haar kdv-periode valt soms zwaar. Ze wil graag naar de basisschool. Nog drie maandjes.
En ook daar zullen we wel weer aan wennen!
